Rahman hoshyari

یکی از اهداف بنیادین و راهبردی جشنواره بین‌المللی تئاتر خیابانی مریوان، به‌ویژه از دوره پانزدهم به بعد، تلاش برای تثبیت جایگاه تئاتر خیابانی در نظام آموزش عالی کشور و فراهم‌کردن زمینه تدریس دروس تخصصی این گونه نمایشی در مقاطع مختلف دانشگاهی بوده است.

ما معتقدیم تئاتر خیابانی صرفاً یک شیوه اجرایی یا گونه‌ای از فعالیت‌های نمایشی در فضای عمومی نیست؛ بلکه حوزه‌ای مستقل از دانش، تجربه، نظریه و زیبایی‌شناسی است که ظرفیت‌های گسترده‌ای در زمینه‌های فرهنگی، اجتماعی، هنری و ارتباطی دارد و شایسته است در نظام دانشگاهی کشور نیز از جایگاهی متناسب با این ظرفیت‌ها برخوردار شود.

برگزاری نشست‌های تخصصی با وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و دانشگاه‌های زیرمجموعه، پیگیری تدوین سرفصل‌های آموزشی، برگزاری و اختصاص سمینار علمی ـ پژوهشی جشنواره در این دوره پیش‌رو (دوره نوزدهم) به این موضوع، بخشی از تلاش مستمری است که در این سال‌ها دنبال شده است. ارسال حدود ۷۰ چکیده مقاله از سوی استادان دانشگاه، پژوهشگران و فعالان حوزه تئاتر به دبیرخانه برای دوره نوزدهم نیز نشان می‌دهد که این مطالبه از یک خواسته صنفی و اجرایی فراتر رفته و به یک دغدغه جدی در جامعه علمی و دانشگاهی تبدیل شده است.

دستاورد نهایی این مسیر، صرفاً اضافه‌شدن چند واحد درسی به برنامه آموزشی دانشگاه‌ها نیست؛ بلکه هدف، به رسمیت شناخته‌شدن تئاتر خیابانی به‌عنوان یک حوزه تخصصی علمی و دانشگاهی، تربیت نسل جدیدی از هنرمندان و پژوهشگران، توسعه ادبیات نظری و منابع علمی، ایجاد زمینه برای تدوین پایان‌نامه‌ها و رساله‌های تخصصی و در نهایت، فراهم‌کردن بستر ایجاد گرایش‌های تحصیلی مرتبط در مقاطع تحصیلات تکمیلی است.

ما بر این باوریم که تئاتر خیابانی باید همان‌قدر که در میدان شهر و میان مردم حضور دارد، در کلاس‌های دانشگاهی، مراکز پژوهشی و عرصه تولید دانش نیز صاحب جایگاه باشد.

دبیرخانه جشنواره این مهم را تقریباً در بیشتر ادوار جشنواره با حمایت از چاپ کتاب‌های تخصصی، چاپ مجموعه مقالات و…. نشان داده است.

در این چشم‌انداز، مریوان می‌تواند از یک شهر میزبان جشنواره بین‌المللی تئاتر خیابانی به یکی از کانون‌های علمی، پژوهشی و آموزشی این هنر در کشور و منطقه تبدیل شود.

هدف ما در اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی و دبیرخانه، تنها برگزاری یک جشنواره نیست؛ هدف، بنیان‌گذاری یک جریان پایدار علمی و آموزشی برای تئاتر خیابانی است؛ جریانی که دستاورد آن فراتر از عمر یک دوره جشنواره باشد و در آینده هنرهای نمایشی کشور اثرگذار بماند.

انتظار این است همه اصحاب فکر و اندیشه به این اقدام دبیرخانه جشنواره، همانطور که اشاره شد از دوره پانزدهم به بعد شکل جدی‌تری به خود گرفته است به هر طریق ممکن کمک نماید و از دستاوردسازی و دیگر اقدامات و مباحث انحرافی دوری کند.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *