آنچه از هویت جشنواره مریوان در اذهان طنین انداز میشود رویکرد دو بُعدی این رویدادِ خوشآوای بینالمللی است. نخست، با قامتِ تخصصیترین جشنواره تئاتر خیابانی ایران- و شاید – سطح منطقه، در افق هنر دنیا قد میکشد! یعنی آوردگاهِ تجربههای نو، تبادل ایده، دریافت، و داد و سِتد گونهها، دگرگونههاف اشکال و آزمونهای دراماتیک و نمایشی میشود.
دوم، بودن در جایگاه و خواستگاهی برای احترام به خودِ هنرمندان، کرامت انسانی، شخصیت هنری، فکری و معرفتشناختی آنان است. شخصیتی که به پاس خدمت به فرهنگ، ادب و آداب انسانی در نزد خدا و انسان، صاحبِ منزلت است. بنابراین، هنرمندان و مردم مریوان، در رسم و آئین احترام به هنرمندان مشارکت جستهاند و با دل و جان به هنرمندان ایران و جهان، و شأن و شوکت و شکوه انسانیشان احترام گذاشتهاند. زیرا خود هنرمندان هستند که اعضاء و اجزاء ساختار و پیکره شکوهمند جشنواره را شکل میبخشند.
گزاره دیگر، حرکت جشنواره در راستای یک ضیافت کلانتر یا گونهای جشن است. یعنی منطق مسابقهای جای خود را به منطقی ضیافتی دهد. طوری که با خودش لایههای اجتماعی و اقتصادی را درگیر کند. شهر مدنی مریوان این ظرفیت را از خودش نشان داده است. بنابراین مریوان، آنچنانکه همچون پنجرهای از ایران به سوی هنر جهان گشوده میشود، توانایی فعالسازی بخش توریسم، گردشگری و آوردهی مالی را برای مردم و شهروندان دارد. چنانکه شهر سینمایی کن چنین وظیفهای را به عهده میگیرد؛ یا شهر تئاتری آوینیون این نقش نمایشی را با ظرافت بازی میکند. استقبال گسترده هنرمندان دنیا از جشنواره مریوان این حقیقت را اثبات میکند. 77 اثر متقاضی، 10 دبیر فستیوالهای جهانی و 2 داور بخش مسابقه بینالملل امسال، که متخصص رشته تئاتر هستند، موید این ظرفیت است.
علاوه براین، به تجربه ارزشمند بخش جدید امسال (نیشتمان) باید اشاره داشت. استقبال گسترده هنرمندان ایران از این بخش برای ما شگفتانگیز و غافلگیرکننده بود. تأثیر به سزای این امر در شکوه و شوکت جشنواره مریوان در اذهان عمومی و نقش کلیدی در فرهنگ سازی و خدمت به فرهنگ و هنر می تواند داشته باشد. هنرمندان بخش نیشتمان بدون حمایت مالی از طرف جشنواره، خود هزینههای مختلف اقامت ، پذیرایی و… را بر عهده گرفتهاند تا میعادی دوباره را با ولی نعمتهای اصلی هنر (مردم، مخاطبان و دوستداران تئاتر) به تجربه بنشینند.
تجربه بخش نیشتمان نشان داد که بخشهای دیگری نیز میتواند به این افق بنگرند و به جای رقابتهای گذرا، صرفاً با مردم و داوران اصلی هنر روبهرو شوند.
و در پایان این گفتار و در زیر آسمان نیلی مریوان در کنار دریاچه بیریای این دیار و در دل طبیعت افسونگر و کارتپُستالی کردستان از همه عزیزانی که به جشنواره کمک کردند تشکر می کنم. از آقای دکتر آرش لهونی، استاندار محترم که در طلیعه کاری و مسئولیتش، به یاری هنر تئاتر و جشنواره مریوان همت گماشت. آقای نیلی، مدیرکل محترم هنرهای نمایشی،که انرژی تازهای را در بازوان تئاتر کشور، و همچنین تئاتر خیابانی دمید. آقای دریایی، مدیر کل محترم فرهنگ وارشاد اسلامی کردستان که یار و همراه همه رویدادهای فرهنگی، هنری و مذهبی استان است. آقای دکتر اسماعیل احمدی، فرماندار محترم و فرهنگی مریوان که پشتیبان و یاریگر جشنواره بودند. همشهری گرامی و دوست بزرگوارم جناب آقای دکتر امید کریمیان، نماینده محترم و معزز مردم شریف مریوان و سروآباد در مجلس شورای اسلامی که همچون گذشته با مهربانی و صداقت تمام به یاری جشنواره شتافت. همچنین شهردار و اعضای محترم شورای اسلامی مریوان و شهر بردهرهشه و دوستان دبیری که چراغ جشنواره را روشن نگه داشتند. به ویژه آقای رحمان هوشیاری، که در کِسوت دبیر دوره گذشته؛ و رئیس کنونی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی مریوان، تجربیاتش را در اختیار جشنواره گذاشت. همچنین همه همراهانم در دبیرخانه مریوان، اداره کل هنرهای نمایشی ، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی کردستان و همکاران اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی مریوان، که برای شکوه و شوکت جشنواره مریوان، با تمام وجود، تلاش کردند. در نهایت از مردم فرهنگی مریوان تشکر میکنم؛ رو به روی مردم میایستم و در مقابل بزرگیشان سر تعظیم فرود میآورم.
سید فاتح بادپروا
بدون دیدگاه